Studeren en je rooster niet kunnen zien: Rosalie weet er alles van

Wie gaat studeren kan tegenwoordig heel veel digitaal doen. Van roosters opzoeken tot het nalezen van collegestof. Handig toch? Nou niet als je een visuele beperking hebt. Veel van die digitale leermiddelen zijn niet toegankelijk voor blinde of slechtziende studenten. Rosalie weet daar alles van. Zij deelde haar ervaringen met het tv-programma KASSA.

Rosalie is volledig blind en ze zit in haar derde jaar van de studie ‘Sociaal Juridische Dienstverlening’. Dat zou gewoon moeten zijn, maar zo makkelijk loopt dat studeren voor haar niet. Ze neemt haar hulphond Jake en nog twee hulpmiddelen: een brailleleesregel en een spraakcomputer. Wat op haar scherm te zien is, laat ze zo voorlezen.

'Ongelabelde afbeelding'

Superhandig, zou je zeggen. Maar lang niet alle lesmaterialen zijn geschikt gemaakt voor die software. Als voorbeeld tovert ze een oefencasus op haar scherm. “Deze kan ik niet lezen, want het is een afbeelding. Een scan. Wat ik nu zie is: ‘ongelabelde afbeelding’. Daar kan ik niet zo heel veel mee. Dus geen idee wat voor tekst hier in het document staat. Bij het roosterprogramma gaat het ook vaak mis, merkt ze. “Dat klopt helemaal niet. Dan zou ik les hebben op zaterdagmiddag. Nou dat denk ik niet.” In de online leeromgeving waar ze lesmateriaal kan vinden, maar de informatie die daar staat kan ze niet lezen.

Studievertraging

Ze merkt dat docenten haar willen helpen, maar het steeds weer sturen van mailtjes kost haar veel extra tijd en energie. Rosalie staat niet alleen met haar probleem. Uit onderzoek van de Oogvereniging uit 2024 blijkt dat 63 procent van de studenten met een visuele beperking tijdens hun studie te maken heeft (gehad) met ontoegankelijke digitale leeromgevingen. Hierdoor krijgen ze te maken met studievertraging, extra stress en in sommige gevallen zelfs tot uitval.

‘Waar wachten we op?’

Eric Velleman doet al jaren onderzoek naar digitale toegankelijkheid en snapt de frustratie van studenten als Rosalie. “Je wilt toch niet als student dat je iedere keer naar een docent moet stappen: hier is mijn dossier, of u hier even rekening mee wilt houden.” Dat zou wat hem betreft niet nodig moeten zijn. Universiteiten en hogescholen kunnen nu namelijk al werk maken van hun digitale toegankelijkheid. “Er zijn al internationale richtlijnen, die bestaan al sinds 1999. Dat is dus al 27 jaar. Het is dus niet vreselijk ingewikkeld om die toe te passen. Waar wachten we dan nog op?”

Kijk het item in de uitzending van KASSA hier terug.

Foto: Shutterstock