Vijf jaar na herseninfarct loopt Stefan Barrett marathon onder vier uur

Vijfeneenhalf jaar geleden moest Stefan Barrett opnieuw leren lopen na een herseninfarct. Zijn revalidatie begon in een rolstoel en iedere stap vooruit kostte tijd. Op zondag 1 november stond hij aan de start van zijn allereerste marathon. Dwars door zijn eigen Den Haag en het Westland liep hij 42,195 kilometer in 3 uur, 56 minuten en 21 seconden. Een prestatie die hij enkele jaren geleden nauwelijks had kunnen voorstellen.

“Ik heb altijd gezegd: ik loop nooit een marathon. Tenzij er eentje in Den Haag wordt georganiseerd.” Toen de allereerste NN Marathon The Hague werd aangekondigd, kon Stefan dus moeilijk onder zijn eigen uitspraak uit. Hij besloot ervoor te gaan, met een behoorlijk ambitieus doel: vóór zijn veertigste een marathon lopen binnen vier uur.

Opnieuw leren lopen

Dat Stefan ooit een marathon zou lopen, was vijfeneenhalf jaar geleden allesbehalve vanzelfsprekend. Na een herseninfarct volgde een intensief revalidatietraject bij Basalt. Toen hij daar werd ontslagen, zat hij nog in een rolstoel. Langzaam begon hij weer vooruitgang te boeken. Eerst met een rollator en later zonder hulpmiddelen. De afstanden werden steeds iets langer. “Er waren heel veel tussenstappen nodig om uiteindelijk aan de start van een marathon te kunnen staan”, vertelt Stefan op LinkedIn. “Stappen die destijds misschien klein leken, maar achteraf enorm belangrijk waren.”

Drie keer per week trainen

Toen Stefan eenmaal had besloten om de marathon te lopen, pakte hij de voorbereiding serieus aan. Ruim drie maanden lang trainde hij drie keer per week samen met Ben Schuurman. Ook in de vroege ochtenduren werden kilometers gemaakt. Zijn doel bleef gedurende die maanden hetzelfde: de marathon binnen vier uur uitlopen. Met die tijd in zijn achterhoofd werkte hij toe naar 1 november, de dag waarop hij eindelijk door zijn eigen stad zou rennen.

42 kilometer door zijn eigen omgeving

Tijdens de marathon kreeg Stefan volop steun van bekenden langs het parcours. In Den Haag en het Westland hoorde hij regelmatig zijn naam. Sommige mensen liepen of fietsten zelfs een stukje met hem mee. “Wat een bijzondere ervaring om door je eigen omgeving te lopen”, vertelt hij. “Mensen die mijn naam riepen, aanmoedigden of even een stukje meeliepen of fietsen. Dat gaf zoveel energie.”

Ook het lopen zelf ging beter dan hij vooraf had durven hopen. Stefan kreeg geen last van fysieke klachten en wist zijn tempo tot aan de finish vast te houden. “En het mooiste? Ik heb van de eerste tot de laatste kilometer genoten. Geen man met de hamer, geen fysieke klachten en zelfs nog energie over bij de finish.” Uiteindelijk stopte de klok op 3:56:21. Daarmee had Stefan zijn doel gehaald en liep hij zijn eerste marathon meteen binnen vier uur.

Een finish die veel voor hem betekent

Natuurlijk is Stefan trots op zijn eindtijd. Maar als hij terugdenkt aan zijn revalidatie, beseft hij hoeveel er in die vijfeneenhalf jaar is veranderd. “Als ik terugdenk aan waar ik 5,5 jaar geleden stond, betekent deze finish zoveel meer dan een sportieve prestatie.” Stefan kijkt met trots terug op zijn eerste marathon. En die oude uitspraak dat hij nooit een marathon zou lopen? Daar kan hij inmiddels met een glimlach op terugkijken. “Die hoef ik gelukkig niet meer te herhalen.”

Bronnen: Stefan Barrett en InRijswijk.com
Foto: Stefan Barrett