Claire Petit: “Ik ben altijd een doorzetter geweest”

Bij de komende Paralympische Spelen in Milaan Cortina is Claire Petit (21) de enige ‘éénbener’ van TeamNL. Zo noemt onze ambassadeur haar manier van skiën: alles op één haar linkerbeen. Dat ene been van haar is sterk ontwikkeld, maar daar heeft ze hard voor moeten trainen. Na de gemiste Spelen van Beijing vier jaar terug gaat nu ze sterker dan ooit en met meer vertrouwen naar Milaan.

Claire skiet op één been, maar buiten de sport draagt ze meestal een prothese. “Op momenten waarop anderen hun schoenen niet nodig hebben, zoals bij het douchen, laat ik hem ook af. Ik ben geboren met een te kort rechterbeen en ben dus mijn hele leven gewend om op één been te staan. Mijn balanspunt zit ook op dat been. Als kind heb ik wel geprobeerd met een prothese te skiën, maar dat lukte niet.”

Gemiste Spelen

Ze wist zich al ruim voor de Paralympische Spelen van Milaan te kwalificeren. Daardoor voelde ze ook minder druk bij de wedstrijden in dit seizoen. Vier jaar terug ging dat anders: bij haar laatste kans op een ticket drie weken voor de Spelen viel ze en brak ze haar sleutelbeen. Dat was zuur. “Ik was net 18 en zou vooral voor de ervaring gaan, niet per se voor een medaille. Dat maakt het nu wel anders.”

'Ik sta er altijd'

Claire werkte daarna keihard aan haar herstel in het krachthonk op Papendal. “Soms balend, met veel tegenzin, chagrijnig, soms huilend, maar ik deed het wel. Ik denk dat dát mij kenmerkt. Ik sta er altijd. Ik ben altijd een doorzetter geweest. Je revalidatie moet je zelf doen. Niemand gaat dat voor je oplossen. Ik heb altijd de discipline kunnen opbrengen om toch weer die oefeningen te doen, om toch weer te trainen. Ik denk dat tegenslagen je sterker kunnen maken.”

Sterker dan ooit

Sinds twee jaar is ze helemaal blessurevrij en maakt ze grote stappen. “Ik ben fysiek sterker geworden en heb meer vertrouwen gekregen in het proces, in de lijnen die de coaches hebben uitgezet. Tijdens wedstrijden en videoanalyses zie ik hoeveel beter het nu gaat. Ik denk dat ik op dit moment op mijn sterkst ben. Ook mentaal.”

Goede sneeuw

Ze duimt nu vooral voor goede sneeuw in Milaan Cortina. “Voor mij is rond het nulpunt ideaal, dan heb je goede sneeuw. Als het tijdens de Olympische Spelen koud genoeg is geweest, helpt dat ook voor ons paralympiërs, die twee weken later van start gaan. Bij hogere temperaturen wordt er veel zout gebruikt om de sneeuw vast te houden, maar dan ontstaan er sneeuwballetjes. Dat noemen we ‘doodgezouten’ sneeuw. Dat skiet niet lekker. Maar ik heb vertrouwen in mezelf. Ik heb echt kans op het podium.”