Dries van Schaayk loopt de NN Dam tot Damloop met een prothese

Dries van Schaayk uit Sint-Oedenrode loopt op 20 september de NN Dam tot Damloop. Hij doet dat met een prothese aan zijn rechteronderbeen. Met zijn actiepagina haalt hij geld op voor sporters met een beperking. De teller staat inmiddels boven de 1100 euro. “Hardlopen vind ik mooi, vooral bij dit soort evenementen”, vertelt Dries. “Ik zag dat er een mooi doel aan gekoppeld was om gehandicaptensport te sponsoren. Toen heb ik een sponsorlink aangemaakt.”

Voetballen in een regulier team

Dries werd geboren met een stompje aan zijn rechterbeen. Zijn voet was niet goed ontwikkeld en zijn hiel zat verkeerd. Na een operatie rond zijn achtste kreeg zijn stompje de vorm waarmee hij nu een vacuümprothese draagt. “Nu heb ik een stompje en een prothese die vastzit met vacuüm”, zegt hij. “Daarmee kan ik eigenlijk alles doen. Ik voetbal gewoon in een regulier team, altijd gedaan.”

Hij groeide op in een dorp waar mensen wisten hoe het zat met zijn prothese. Dat zorgde ervoor dat hij niet het gevoel had dat hij anders was. Op het voetbalveld deed hij ook gewoon mee bij een regulier team. “Veel mensen hebben het niet eens meer door”, zegt Dries. “Als ik een lange broek aan heb, zie je het eigenlijk ook niet.”

Dries is open over zijn prothese. Hij draagt korte broeken en doet mee als hij ergens wil voetballen. Op campings krijgt hij daar soms reacties op. “Ik ben er hartstikke open in”, zegt hij. “Mij maakt het niet zo veel uit. Mensen vinden het tof dat je gewoon meedoet.” Bij zijn prothesemaker ziet hij dat dit niet voor iedereen zo vanzelfsprekend is. Daar komt hij weinig leeftijdsgenoten tegen die ook sporten. “Ik heb er zelf niet zo veel last van om te sporten. Ik kan bij reguliere teams meesporten. Maar waar ik naartoe ga voor mijn prothese, zie ik weinig mensen van mijn leeftijd die daar komen en ook sporten.”

Hardlopen vraagt extra veel inspanning

Hardlopen vraagt meer van zijn rechterbeen. Dries mist zijn kuit en enkel aan die kant. Daardoor moet zijn bovenbeen veel werk overnemen. “Ik moet best wel wat extra inspanning leveren om te rennen”, vertelt hij. “Alles moet van mijn rechterbovenbeen komen. Verder zijn het continu klappen die mijn prothese opvangt, en dus ook mijn stompje en mijn gewrichten.”

Tijdens warme trainingen merkt hij dat zijn prothese kan gaan schuiven. Dan verzamelt er zweet in de koker en moet hij even stoppen. “Als het 20 september warm is, moet ik hem misschien om de zes kilometer even legen en opnieuw aandoen. Maar dat is in een minuutje gebeurd.” In training liep Dries inmiddels al 14 en 15 kilometer. Twee weken na de Dam tot Dam wil hij zelf de halve marathon van Eindhoven lopen. “Ik weet ook wel dat het goed komt”, zegt hij. “Ik heb er alle vertrouwen in dat het lukt.”

Geen tijdsdruk

De NN Dam tot Damloop wordt zijn eerste hardloopevenement. Hij wil zich daarbij niet vastbinden op een eindtijd. “Ik kan er wel een tijd op gaan zetten, maar dan ga ik mezelf kapotlopen. Misschien finish ik hem dan niet. Ik heb gewoon tegen mezelf gezegd: ik loop hem uit. Als ik last krijg, doe ik rustig aan. Geen tijdsdruk. Gewoon uitlopen. Dan vind ik het hartstikke mooi.”

Fietsen blijft voor zijn lichaam makkelijker dan hardlopen. Toch trekt zo’n loop hem juist aan door alles eromheen. “Naast hardlopen vind ik wielrennen ook heel leuk”, zegt hij. “Dat is vriendelijker voor mijn gewrichten. Maar hardlopen vind ik wel mooi. Vooral om toe te werken naar dit soort dingen.”

Waar hij het meest naar uitkijkt, is het publiek langs de kant en het moment na de finish. “Mij lijkt het gewoon gaaf als je over die streep komt. Dan heb je dat toch maar gedaan.”

Gewoon proberen

Met zijn actiepagina wil Dries iets doen voor sporters bij wie meedoen minder vanzelfsprekend is. Hij weet dat hij geluk heeft dat hij bij reguliere teams kan sporten. Juist daarom wil hij bijdragen aan meer sportkansen voor anderen. “Ik vind het mooi als mensen toch die stap durven te maken om te gaan sporten.”

Dat zijn actiepagina zo hard zou gaan, had hij niet verwacht. Zijn omgeving steunde hem meteen. “Veel vrienden en familie hebben mij flink geholpen.” Voor mensen met een beperking die twijfelen over sport heeft Dries een duidelijke boodschap. “Je moet het gewoon doen. Je moet durven om een stap te maken. Je moet jezelf niet gaan vergelijken met anderen, want je bent niet zoals een ander. Je hebt een beperking en dat hoort erbij. Al ren je een halve kilometer, dan is dat al meer dan niks. Je moet het gewoon proberen. Daarna zie je wel hoe ver je komt en of je het leuk vindt.”