Thijn Speksnijder traint door richting de Spelen van 2030

Thijn Speksnijder begint aan zijn vierde seizoen in de nationale selectie. Afgelopen winter maakte de zitskiër zijn debuut op de Paralympische Spelen. Dat gaf hem vooral meer motivatie om door te gaan richting 2030. Thijn is geboren met Spina Bifida Occulta, ook wel een open ruggetje genoemd. Zijn benen zijn verlamd en hij heeft een behoorlijke scoliose. In zijn dagelijks leven is zijn beperking niet iets waar hij de hele dag mee bezig is. “Ik denk er niet standaard over na dat ik een beperking heb. Het is er. Daar moet ik het mee doen.” In de zitski helpt het dat Thijn nog veel buikfunctie heeft. Ook kan hij zijn rechterbeen nog een beetje bewegen. Daardoor kan hij zijn lichaam goed inzetten tijdens het skiën.

Door zijn ouders de sneeuw in

Thijn kwam door zijn ouders in aanraking met skiën. Zij gingen elk jaar op wintersport en wilden hem gewoon meenemen. Toen hij ongeveer zes jaar was, zat hij voor het eerst in een zitski. Tot 2014 was skiën vooral voor op vakantie. Daarna werd Thijn gescout tijdens een talentdag van de Nederlandse Ski Vereniging in SnowWorld Zoetermeer. De eerste jaren trainde hij een paar weken extra per seizoen. Rond 2019 besloot hij er echt vol voor te gaan. Sindsdien staat hij zo’n vijftien tot zestien weken per jaar in de sneeuw. Een zitskiseizoen vraagt veel geld en veel trainingsweken. Toch merkt Thijn dat die investering hem verder brengt. “Dit is wel mijn grootste doel geweest, om in ieder geval de selectie te halen. Daar ben ik al heel
erg trots op.” 

Racen in een zitski

Een wedstrijdzitski is technisch materiaal. Onder de kuip zit een frame met een schokdemper, die voor Thijn de functie van knieën overneemt. Hij zit strak vast in de kuip, zodat zijn bewegingen direct op de ski komen. Met de outriggers naast zich zet hij af en houdt hij balans. Sturen doet hij met zijn hele lichaam. In het begin gaat dat vooral door te leunen. Hoe beter je wordt, hoe meer techniek erbij komt kijken. Thijn gebruikt zijn heupen en bovenlichaam om de ski te laten buigen en zijn bochten in te zetten.

Debuut op de Spelen

Zijn plaatsing voor de Paralympische Spelen bleef tot vlak voor vertrek onzeker. Op papier had Thijn de limieten net niet binnen. NOC*NSF zag wel genoeg potentie en twee weken voor vertrek kreeg hij het telefoontje van chef de mission Esther Vergeer. Op de Spelen werd zijn beste resultaat een tiende plaats op de downhill. Dat was geen makkelijke race. De sneeuw was zacht en veel skiërs haalden de finish niet. “Toen ik zag dat de helft van de mensen die gestart waren niet finishte, was ik nog blijer dat ik over de finish was gekomen.”

Kilometers maken in Chili

Thijn is net terug uit Chili, waar hij met de nationale selectie trainde. Terwijl het in Nederland zomer is, kan het team daar de sneeuw in. In Chili lag de nadruk op de snelle onderdelen: downhill en super-G. Die training is belangrijk richting komende winter. Thijn wil de stappen uit de training meenemen naar de wedstrijden. Een hard prestatiedoel plakt hij er nog niet
op, al weet hij wel waar hij tevreden mee zou zijn. “Afgelopen seizoen zat ik een beetje op het randje van de top tien. Als ik elke race consistent in de top tien kan eindigen, dan ben ik heel tevreden.”

Sportfonds op naam

Om richting de Spelen van 2030 door te kunnen, heeft Thijn sinds kort een sportfonds op naam bij Fonds Gehandicaptensport. Een seizoen kost hem tussen de 20.000 en 25.000 euro. De afgelopen jaren werkte hij in de zomer hard om zijn winter te kunnen betalen. Voor de komende cyclus wil hij dat beter regelen. Via zijn sportfonds kunnen sponsoren bijdragen aan zijn topsporttraject. Tegelijk helpt Thijn daarmee andere sporters met een beperking, omdat een deel van de opbrengst via Fonds Gehandicaptensport naar de breedtesport gaat. Thijn wil zeker nog vier jaar door. De volgende Paralympische Spelen zijn zijn grote doel. “Afgelopen Spelen geven me superveel motivatie om nog vier jaar door te gaan. Als het allemaal goedkomt met geld en alles erop en eraan, dan ga ik gewoon nog vier jaar door.”