Direct door naar content
Kenny (37) is blij dat zijn moeder hem liet huilen als iets niet lukte afbeelding nieuwsbericht

Kenny (37) is blij dat zijn moeder hem liet huilen als iets niet lukte

25 januari 2018

Kenny van Weeghel (37) werd geborenmet een erfelijke chromosoomafwijking. Zijn moeder heeft het ook, maar zij is wel in staat om te lopen. Hij niet. Kenny heeft een vergroeiing van de voeten en spierverzwakking in zijn benen. Maar gehandicapt voelt hij zich niet. Helemaal niet tijdens het wheelen.

Toen ik als kind met mijn driewielertje de drempel niet overkwam, kon ik rustig blijven huilen. Mijn moeder liet het mij zelf uitvinden om te zorgen dat ik er wel overheen kwam. Daardoor ging ik me op school er niet naar ging gedragen dat ik een handicap had.’ Dit is het voor mij, dacht Kenny toen hij op zijn zestiende zijn eerste wheelerwedstrijd reed. Wheelen, oftewel rolstoelracen, is een sport die niet veel beoefend wordt. Jammer, vindt Kenny, want volgens hem is het ook een prima sport voor valide mensen. ‘Ik weet dat een rolstoel geassocieerd wordt met een gehandicapte. Maar als je open minded bent en naar die sportstoel kijkt waar wij in rijden, dan zie je een sportattribuut die gebouwd is voor pure snelheid. Daar kunnen we allemaal in gaan zitten. Ik vind het bijzonder dat we op de 400 meter inmiddels met de armen en wielen bijna even snel zijn als de hardlopende mannen. Wheelen is een unieke sport die iedereen kan doen, of je nou een handicap hebt of niet.’

Kenny vindt dan ook dat er een verschil zit tussen een gehandicapte atleet en een atleet die gehandicapt is. ‘Ik zie mezelf als het laatste. Je moet je handicap niet in de weg laten zitten. Ik ben er van overtuigd dat iedereen een handicap heeft, hetzij lichamelijk, hetzij geestelijk. Iedereen kan wel iets niet.’

Al veertien jaar sport hij op het hoogste niveau. Zijn eerste Paralympische Spelen waren in Sydney. Daarna kwam steeds de vraag: gaat hij door, of niet? Dat hij nog steeds op dit hoge niveau zou trainen, had hij niet verwacht. Maar hij blijft genieten van zijn sport. ‘Ik ben een wegracer, snelheid is mijn ding. Maar ik vermaak me ook op zo’n omgeploegde motorcrossbaan. De uitdaging aangaan om dan met een rolstoel door zo’n blubberbende heen te gaan, wat niet logisch is. En dan toch er doorheen proberen te komen.’

Ook gaan wheelen net als Kenny? Kijk dan hier

Fotograaf: Mathilde Dusol

×