Direct door naar content
Kevin (25, Wheel Chair MX'er): "Als ik mijn tricks doe, voel ik geen angst!" afbeelding nieuwsbericht

Kevin (25, Wheel Chair MX'er): "Als ik mijn tricks doe, voel ik geen angst!"

22 maart 2018

Kevin van Ekert is een rolmodel. Vooral voor jongeren. De Brabander wil ze laten zien wat je allemaal kunt vanuit een rolstoel. Heel veel. Hij doet nu dezelfde tricks als vroeger met zijn BMX.

Natuurlijk is het gevaarlijk wat Kevin doet. De 25-jarige Veldhovenaar kan elk moment een blessure oplopen tijdens zijn sport. Bijvoorbeeld bij het maken van een backflip waarbij hij landt op een vlakke ondergrond. Maar dat gevaar bestaat voor elke sporter, zegt hij dan. Nu hij zijn rolstoel honderd procent onder controle heeft, sluit hij de meeste gevaren wel uit. “Het blijft link wat ik doe, vooral bij hoge drop-its. Maar als ik rij, is de angst weg. Dan geniet ik.”

Hij deed vroeger aan fietscross met een BMX. Geen wedstrijden maar gewoon lekker crossen met zijn vrienden. “Dat gevoel miste ik toen ik in een rolstoel terechtkwam. Het sporten, onder vrienden zijn en erbij horen. Sinds ik een goed jaar geleden met Wheel Chair MX begon, heb ik dat gevoel van toen weer terug.” Het skaten is zijn scene geworden: hij ontmoet op het skatepark allerlei nieuwe mensen. Hij raakt met iedereen aan de praat. “Iedereen accepteert dat ik er ben in mijn rolstoel. Ik word van alle kanten geholpen. Ik ben niets meer of minder dan een BMX’er. En dat voelt wel goed.”

Goed, in het begin werd hij best raar aangekeken. “Je zag ze denken: ‘Wat komt die gast doen?’ Logisch. Ik kwam toen nog binnen met mijn ADL-rolstoel: een alledaagse-levensbehoefte-rolstoel. Maar sinds ik in april 2017 mijn BOXWheelchair-rolstoel kreeg, is dat voorbij. Die is speciaal gebouwd voor het skaten. Het is net zo’n stoel als Aaron ‘Wheelz’ Fotheringham, bekend van Nitro Circus Live. Hij is mijn grote voorbeeld.” Kevin maakte kennis met de sport van Wheelz tijdens het Wheelchair Skills Event van K-J Projects in Utrecht in 2016. “Ik was op slag verliefd op de sport. Ik zag de Duitse pro-skater David Lebuser stunten en dacht: ‘Wat is dit gaaf!’ Het was dezelfde snelheid, het springen en het gekke dingen doen als uit mijn BMX-tijd.” De knop ging om. Letterlijk. “Waar ik eerder alles als een obstakel zag, zag ik het leven ineens als een speeltuin. Ik ben heel vaardig geworden met mijn rolstoel. Buiten zie ik nergens meer een obstakel. Ook trappen en stoepranden niet. Ik weet voor alle uitdagingen op straat wel een creatieve manier om gebruik van te maken.”

De sport gaf Kevin zijn vrijheid terug. Zelfvertrouwen. “Dat zelfvertrouwen was compleet weg toen ik in een rolstoel terechtkwam. Dat was in 2011. Ik kreeg een ongeluk met mijn scooter. Een botsing met een auto die geen voorrang verleende. Ik liep allerlei complicaties op. Van dystrofie tot een hernia. Ineens stond mijn leven compleet stil. Zo voelde het. Ik kwam niet meer buiten, schaamde me voor mijn rolstoel en belandde uiteindelijk in een gitzwarte depressie.”

“Kennissen sleepten me mee naar buiten. Namen mij mee naar dat event in Utrecht. Ik ontmoette er meer rolstoelers. Ik stelde vast: ‘Dus als je in een rolstoel zit hoef je helemaal niet zielig te zijn.’ Ik zag wat je allemaal met een speciale rolstoel kan doen. Het was afgelopen met tegen mezelf zeggen wat ik allemaal niet kon. Het werd de hoogste tijd om te benadrukken wat ik wel kon. Doen. Boem!”

“Ik zit ook veel beter in mijn vel sinds ik zo vaak in de week sport. Ik probeer me aan vier keer in de week 2,5 uur sporten te houden: twee keer in de week krachttraining in de sportschool en twee tot drie keer in de week skaten. Maar wel zolang mijn lichaam het toelaat. Eigenlijk heb ik 24 uur per dag pijn. Toch motiveert het sporten mij om door te gaan. Elke dag een stapje verder. Dat denk ik ook als ik weer eens hard ben gevallen: ‘Oh ja, ik leef nog.’”

“Zolang ik sport, ben ik niet bezig met de pijn. Ben ik klaar met een sessie dan begint mijn hele lichaam te shaken. Dan is het zo snel mogelijk naar huis, medicatie innemen en plat. Op bed kijk ik naar de filmpjes en foto’s die ik heb gemaakt en dan denk ik: ‘Ik heb het toch maar weer gedaan.’ Dat motiveert.” Zijn doel is de WCMX als sport op de kaart te zetten in Nederland. Met onder andere een speciale Instagram- en Facebookpagina . Ook wil hij ooit deelnemen aan een WK. Het komende WK in het verre Las Vergas komt te vroeg. Maar bij een volgende editie is hij er hopelijk bij. Tot die tijd daagt hij iedereen gewoon uit. Zelfs de beste skaters van Nederland, dus ook degenen met hun eigen facebookpagina's.

“Ik zie het zo: mijn rolstoel is mijn maatje maar ook mijn BMX-fiets van vroeger. Een vervoermiddel waar je allerlei tricks mee kunt doen. Dus vraag ik aan die skate-toppers of ze het aandurven om een keer met mij het skatepark in te gaan. Maar dan wel in een rolstoel. Kijken wat zij daarmee kunnen uithalen. Ik ben benieuwd wie de uitdaging aangaat, haha. Wie durft?”

Ook voor jou is er een geschikte sport die je leuk vindt, waarbij je aan je conditie en je gezondheid werkt én waarbij je een hoop gezelligheid vindt met mede-sporters. Benieuwd welke sportverenigingen er bij jou in de buurt zijn voor een proefles of lidmaatschap? https://www.unieksporten.nl/sport-zoeken

 

×