Van paralympisch goud op de tandem naar de judomat

Vijf jaar na haar paralympische titel op de tandem begint Larissa Klaassen aan een tweede topsportcarrière. De slechtziende sporter uit Texel staat sinds december 2025 serieus op de judomat. Haar doel is groot: in 2028 wil ze in Los Angeles meedoen om een paralympische medaille.

Ze weet hoe kort die route is. Zelf noemt ze het “gekkenwerk” om in tweeënhalf jaar goed te leren judoën en dan al te mikken op een medaille op de Spelen. Toch gaat Larissa er vol voor. “Ik ga geen nieuw avontuur aan met het credo dat meedoen belangrijker is dan winnen.” Na de Spelen van Tokio wilde Larissa door met wielrennen, maar haar piloot Imke Brommer stopte. Een nieuwe tandempartner kwam er niet. Daarmee viel ook het dagelijks toewerken naar grote wedstrijden weg. “Ik miste het echte presteren en doelen stellen”, zegt ze daarover.

Een oude sport wordt serieus

Judo kwam niet uit het niets. Tijdens haar wielercarrière trainde Larissa op Texel vaak bij Stay Fit. Daar werkte ze met Nico Waerts aan valpreventie, omdat vallen op de fiets altijd kon gebeuren. Soms eindigde zo’n training op de judomat. Later trok ze een judopak aan en haalde ze haar gele band. Toch bleef wielrennen toen voorrang houden. Judo was te blessuregevoelig om er serieus naast te doen. Eind december 2025 veranderde dat. Larissa zat bij Nico aan tafel en miste de topsport nog steeds. Hij vroeg waarom ze het niet in het judo probeerde. Die vraag gaf het laatste zetje. Diezelfde dag begon ze met trainen.

Snel de wedstrijdmat op

Vanaf dat moment ging het hard. Larissa nam contact op met bondscoach Daniëlle Vriezema en kreeg de kans om aan te sluiten. In april werd ze derde bij een nationale wedstrijd in Beverwijk. In juli maakte ze haar internationale debuut op de Grand Prix van São Paulo. Daar werd ze vijfde.Voor iemand die pas sinds december serieus traint, is dat een flinke start. Larissa kent de topsport al door en door. Ze weet wat er gevraagd wordt als er een groot toernooi aankomt.Op de judomat moet ze vooral wedstrijdritme opbouwen. In het wielrennen wist ze precies waar ze naartoe werkte. Bij judo staat er iemand tegenover haar die steeds iets anders doet. Omdat Larissa slechtziend is, moet ze nog meer vertrouwen op wat ze voelt zodra het gevecht begint. “Ik ben een volleerd topsporter, maar moet eigenlijk alleen nog ’even’ leren judoën”, zegt ze zelf.

Deze week het EK

Voor Larissa draait 2026 vooral om leren in wedstrijden. Deze week is het EK para-judo in Heidelberg. In september volgt het WK.Ze wil dit jaar veel ervaring opdoen en een sterke basis leggen. In 2027 wil ze bij de IBSA World Games richting het podium. Dat is ambitieus, maar volgens Larissa nodig als ze in 2028 in de buurt wil komen van een paralympische medaille.

Die route vraagt ook buiten de mat veel van haar. De paralympische judosport is in Nederland klein en Larissa moet veel reizen zelf bekostigen. Sponsoren vinden hoort dus bij haar weg naar Los Angeles.Toch remt dat haar niet af. In São Paulo liet ze het volgens zichzelf liggen op onervarenheid. Niet omdat ze niet goed genoeg was. Daar zit haar geloof in dit nieuwe avontuur: de topsportervaring is er al. Nu moet het judo erbij komen.

Bron: Noordhollands Dagblad