Gezond pushen of jezelf slopen? We vroegen het Roger Pop – handiskiër OF Mentale kracht de Popski-way

Het leven van Roger Pop – beter bekend als Popski – heeft veel raakvlakken met zijn sport handiskiën (waterskiën): slalommen in een leven met hoge pieken en diepe dalen en af en toe keihard landen. In zijn leven ging hij meerdere keren van 0 naar 100.  “Ik ben een stukje onkruid; als ik kijk naar alles wat er in mijn leven is gebeurd, had ik er al niet meer moeten zijn.” Toch werd hij Sporter van het Jaar 2025 in Amstelveen. Tijdens het wereldkampioenschap gehandicapt handiskiën in Australië verdedigde hij zijn wereldtitel met succes en werd hij voor de tweede keer wereldkampioen. Prachtige prestaties. Maar de echte vraag is: hoe pak je, ondanks alles, steeds weer de draad op? Hoe blijf je doelen stellen als je leven compleet is veranderd?

“Wat heb jij dan te zeuren, Roger?”

Toen hij na een ingrijpende periode in een rolstoel terechtkwam, zat hij in het revalidatiecentrum naast een man die verlamd was tot zijn kaaklijn. Een piloot. Positief. Goede baan. Leuke vriendin. “Die man kon alleen zijn vingertoppen bewegen en begon met sporten met een ligfiets met elektroden. Hij werd mijn referentiepunt. Mijn trigger. Ik dacht: wat heb jij dan te zeuren, Roger?” Dat moment werd zijn klik naar sport. Een sportdoel hebben zou hem helpen bij de focus op herstel. Dat werd zijn oude jeugdliefde ‘waterskiën’.  “Ik ben gaan zoeken naar materialen en bij de toenmalige beste van de wereld (red. Christophe Fasel) gaan trainen in Spanje. Daarna werd ik beste nieuwkomer (rookie) en won ik wedstrijden. Het gaf me heel veel motivatie. Mijn doel werd: wereldkampioen worden.”  Zijn vrienden zeiden: “Doe even normaal man.” Maar Roger wilde zijn grenzen verleggen. Stap voor stap. Al waren het soms maar babysteps. “Ik ben nooit bang. Ik ben een doorzetter. 100% inzet.”

‘Hier zit ik dan’

Toen hij na maanden coma bijkwam, kreeg hij een boekje voorgeschoteld met een persoon in een rolstoel en de titel: ‘Hier zit ik dan.’ “Dat boekje vonden ze later terug in de hoek van mijn kamer”, vertelt hij lachend.  Om niet bij de pakken neer te gaan zitten heb je heel wat mentale kracht nodig. Maar wat is dat dan, wat betekent dat voor hem? Geen lang verhaal over acceptatie of balans. Zijn antwoord is kort: “Het doen.”  Topsport gaat volgens hem niet over winnen, maar over herstel, verliezen, verantwoordelijkheid en laten zien dat het anders kan. Maar wat als je niet meteen streeft naar wereldkampioen worden of topsporter zijn? Roger zijn tip: “Ga je inlezen, inleven en kijken wat je leuk vindt. Stap voor stap beginnen en uitproberen.” Mentale kracht zit voor hem niet in grootse woorden, maar in beweging blijven. In actie komen, jezelf accepteren én jezelf uitdagen.

Onzeker? Zeker weten.

Voor elke start voelt hij spanning en ook hij bekijkt de concurrentie.  “Verdomme, zij doen het beter,” dacht hij vaak tijdens trainingen. Maar hij leerde wat voor hem werkte: focussen op zijn eigen doel. Niet laten leiden door angst en alles geven op het moment dat het moet. En toen werd hij wereldkampioen! Niet omdat hij geen twijfel kende, maar omdat hij zich er niet door liet leiden.

Gezond pushen of jezelf slopen?

Grenzen verleggen betekent niet altijd harder trainen. Dat onderscheid leerde hij later, in de weg naar het tweede wereldkampioenschap. Hij trainde minder hard dan normaal, zocht meer naar de balans die voor hem werkte en focuste meer op energie verzamelen om te kunnen pieken op het juiste moment: de finale.  “Uiteindelijk was ik blij dat ik energie over had. Anders sloop je jezelf.” Slimmer trainen, rustig opbouwen en naar jezelf durven luisteren. Dat is ook mentale kracht.

Voor wie twijfelt aan (starten met) sporten

Roger is duidelijk: “Laat je niet leiden door angst. Focus op iets wat je leuk lijkt. Zoek iemand die ziet wat je wél kan. En onthoud: je bent al goed genoeg.” Hij vindt een eerste keer gaan sporten net zo knap als wereldkampioen worden. De echte winst? “De eerste stap zetten.” Dat kan klein zijn. “Doe een rondje om de lantaarnpaal. Elke dag iets sneller. Een trapje pakken en kijken of het volgende week beter gaat. Desnoods een knikker elke dag iets verder gooien.”

Medailles of manier van leven?

Wat wil hij dat mensen onthouden? Niet het goud. “Voor mij betekenen medailles veel op persoonlijk vlak, maar voor anderen niet per se. Ik wil vooral teruggeven. Mensen enthousiasmeren, inspireren en mijn ervaringen en leven in dienst staan van anderen.” Deze zomer gaat hij lesgeven aan kinderen met een beperking, onder andere met een surfplank die niet kan zinken. Dat is voor hem minstens zo waardevol als een podium.

Eén zin voor morgen

We vroegen hem om één zin die iemand in beweging kan zetten. “Ga het doen. Ga iets doen. Zet iets in beweging, dan zet je jezelf in beweging.” Misschien begint het daar. Niet bij wereldtitels. Niet bij perfecte omstandigheden. Maar bij de keuze om niet stil te blijven zitten.

Twijfel je? Je hoeft niet groot te beginnen.
Je mag kijken. Proberen. Opnieuw beginnen.

Word trots(er) op jezelf. Al is het iets kleins.
Waar is die lantaarnpaal zei je?