Na ernstig ongeluk richt Sven Pijnenburg zich op de Paralympics van 2028

Een paar maanden geleden reed Sven Pijnenburg nog wedstrijden in het Nederlandse wielerpeloton. Nu werkt de 23-jarige renner uit Raamsdonksveer aan een heel ander doel. Na een ernstig ongeluk verloor hij zijn linkerbeen, maar zijn ambitie op de fiets is gebleven. Sven onderzoekt inmiddels zijn mogelijkheden in het parawielrennen en droomt van de Paralympische Spelen van Los Angeles in 2028.

Begin dit jaar ging het tijdens een training in de polder bij Waspik ernstig mis. “Ik ben aangereden door een zandauto en daar ben ik vervolgens heel lelijk onder gekomen. Hij is voor een deel over mijn been gereden.” Sven verloor veel bloed en brak zijn been op negen plekken. Artsen probeerden het aanvankelijk te redden. Door de grote schade bleek een amputatie uiteindelijk onvermijdelijk. Sven werd in totaal zeventien keer geopereerd. “Echt, die eerste weken zijn er nog zoveel klappen geweest. Eerst zou er alleen een deel onder de knie worden geamputeerd, daarna weer een stuk naar boven, en nog een stuk naar boven. Er heeft veel tegengezeten.”

De fiets blijft trekken

Voor het ongeluk stond vrijwel alles in Svens leven in het teken van wielrennen. Hij reed op hoog nationaal niveau en kwam uit voor JEGG-SKIL-DJR. Het seizoen van 2026 had een nieuwe stap in zijn wielerloopbaan moeten worden. Dat maakt het gemis groot. Zijn vrienden en voormalige ploeggenoten trainen en rijden wedstrijden, terwijl Sven thuis werkt aan zijn herstel. “Wielrennen was heel mijn leven. Dat kan ik niet meer. Zoals er zoveel niet meer kan. Dat is vooral waar ik nu over nadenk. Mijn ploeggenoten en vrienden fietsen allemaal nog. Ik zit hier in de tuin. Ik zou nu – zeker met dit mooie weer – zo graag op de fiets willen stappen. Ik wil naar buiten.”

De beelden van het ongeluk zijn nog vaak aanwezig. Vooral ’s avonds, wanneer de afleiding van de dag wegvalt, wordt Sven teruggeworpen op wat er is gebeurd. Toch bleef de fiets niet lang onaangeraakt. Thuis stapte hij alweer op de fiets in de Tacx en probeert hij zoveel mogelijk te sporten. “Ik probeer zoveel als ik kan te blijven sporten en mezelf doelen te stellen. Dat is toch een beetje die wielrennersmentaliteit die er dan in blijft zitten.”

Van herstel naar parawielrennen

Sven wacht op een prothese waarmee hij opnieuw zelfstandig wil leren lopen. Daarna wil hij ook buiten weer op de fiets stappen. Hij weet inmiddels dat fietsen met een prothese mogelijk is en heeft zich al verdiept in het parawielrennen. Die interesse groeide snel uit tot een serieus doel. Op sociale media spreekt hij openlijk over zijn ambitie om deel te nemen aan de Paralympische Spelen van Los Angeles in 2028. “Ik merk dat ik doelen nodig heb om iets te bereiken. In het gewone leven zijn de doelen simpel: zo normaal mogelijk lopen bijvoorbeeld. Maar op de fiets wil ik weer wedstrijden kunnen rijden. Dan kom je al snel uit bij de Paralympics.”

De weg naar Los Angeles is nog lang. Eerst moet Sven verder revalideren en ontdekken wat er met een prothese op de fiets mogelijk is. Zijn ervaring als wielrenner kan hem daarbij helpen. “Ik heb de afgelopen periode zeker wel even gekeken hoe het zit met parawielrennen. Bizar eigenlijk hoe snel je daar dan alweer een doel van maakt in je hoofd. Met het oog op de toekomst kan dat wel iets voor me zijn.

Bron: Wielerfliets en AD