Direct door naar content
Kees (59) fietste de Oostenrijkse bergen op zonder been afbeelding nieuwsbericht

Kees (59) fietste de Oostenrijkse bergen op zonder been

17 januari 2018

Kees van Velzen (59) verloor zijn been, maar dat weerhield hem er niet van om te fietsen. Dat doet hij op een handbike.

‘Het was vlak voor kerst, nu vier jaar geleden.
Ik liep op mijn werk en brak spontaan mijn been. Bizar. Er bleek een kwaadaardige tumor te zitten, waardoor een bot spontaan was gebroken. Wat een ontzettende tegenvaller, ik had nooit iets gemerkt! Ik werd geopereerd, waarbij het bot werd vervangen door een stalen prothese in mijn been. Om weer te leren lopen, moest ik revalideren in revalidatiecentrum Heliomare. Ik zal nooit vergeten dat ik daar de aankomst van de Heliomare handbikeploeg Helioheroes zag. Ze hadden meegedaan aan de Handbike Battle in Oostenrijk. Wat een blije mensen, wat een energie! Jezelf sportief uitdagen, iets positiefs, dat wilde ik ook.’

‘Ik wilde graag mee met de ploeg van 2015, maar er was geen plek. Toen er op het laatste moment tóch een plaats vrij kwam, ben ik als een gek gaan trainen. In eerste instantie ging dat helemaal niet. Ik moest zelfs een heuvel worden opgeduwd. In Oostenrijk kwam ik op eigen kracht boven, maar ik was helemaal kapot. Eens maar nooit weer, dacht ik. Zó zwaar was het. Maar goed, het bloed kruipt toch waar het niet gaan kan. Toen ik in juni 2016 weer die Oostenrijkse gletsjer op fietste, ging het al aan stuk gemakkelijker.’

‘Afgelopen jaar ging ik niet mee met Heliomare. Nieuwe revalidanten moesten ook een kans krijgen. Ik zette een eigen ploeg op: Handbike Team Noord-Holland. Samen zouden we in juni in Oostenrijk meedoen aan de Handbike Battle. Maar wat een ontzettende tegenvaller, door een infectie bij de prothese in mijn been, moest mijn been worden afgezet. Ik baalde als een stekker natuurlijk. Het gekke is ook wel dat het rust gaf. Het was namelijk niet de eerste infectie, ik heb er veel gehad. Sinds mijn been eraf is, voel ik me beter en fitter. Sterker nog, in juni ging ik als een topatleet in Oostenrijk berg op. De overwinning toen ik boven was, gaf me een geweldige boost. Ik voelde me zó dankbaar! Dat ik er nog ben, dat het goed met me gaat, dat mijn vrouw en drie kinderen me onvoorwaardelijk steunen en dat ik heerlijk kan sporten. Dat maakt me mens. Ik put er ontzettend veel kracht en energie uit.’

Handbiken kan zeker wat voor jou zijn. Wil je het een keer uitproberen? Kijk dan hier of voor informatie over uitleen op de pagina van Wheels2sport.

Fotograaf: Rob Glas. 

×